แจ้งปิดเว็บถาวร | Site closure notification

ขอบคุณที่ใช้บริการ oCircle.in.th เราเสียใจที่ต้องแจ้งว่าเราจะปิดเว็บไซต์เป็นการถาวรในวันที่ 20 พฤษภาคม 2564 ข้อมูลทั้งหมดจะถูกลบออกหลังปิดเว็บไซต์ หากคุณมีข้อมูลอยู่ในเว็บไซต์ กรุณาทำการสำรองข้อมูลออกมาก่อนวันดังกล่าว
Thank you for using oCircle.in.th. Due to many circumstances, we are sorry to inform you that we have to permanently close the website on 20 May 2021. All information will be deleted after the closure. Please back up your information to a safe place before the date.

ตอน บทที่ 0 สมรภูมิสตาลินกราด

บทที่ 0 สมรภูมิสตาลินกราด
โดย Comradepigdog
View | 331 Rating | 33

 "สตาลินกราด.........เมืองที่น่าภูมิใจที่สุดของท่านผู้นำโจเซฟ สตาลิน เมืองที่พวกเราชาวกรรมชีพทำงานกันอย่างเเข็งขันกันที่นั่น ชีวิตที่นั่นดูเป็นสุขมากเหมือนกับวิหคเเดงที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้า จนกระทั้ง.......... เมื่อพวกอินทรีย์เหล็กเริ่มบ้าอำนาจ ฮิตเลอร์ได้นำกองทัพเหล็กของพวกเขาเข้ารุกรานเเผ่นดินเเม่ของพวกเรา ถึงเวลาเเล้วล่ะสหาย!ถึงเวลาเเล้วที่พวกเราต้องยืนหยัดต่อสู้กับพวกมัน! "

คอมมิซซาร์คนหนึ่งกำลังพูดให้กำลังใจกับทหารที่กำลังรับอาวุธอยู่ บางคนได้เเค่ปืน บางคนได้กระสุน มันเป็นช่วงเวลาที่ลำบากที่สุดในสงคราม บอริสเเละหน่วยของเขาประจำอยู่เเนวหน้า ทั้งเมืองเต็มไปด้วยซากปรกหักพัง บอริสนำไฟเเช็กขึ้นมาถือในมือขณะที่มืออีกข้างของเขากำpssh-41ไว้เเน่น เขาจุดไฟเเช็กนั้นเเละมองดูเปลวไฟนั่น ไฟเเช็กมักทำให้เขาใช้หัวคิดออกเป็นประจำ ที่กำเเพงที่อยู่ด้านของเขาคือกำเเพงที่ขนาดไม่ถึงเอวของเขา ทำให้เขาต้องก้มหลบลูกกระสุนอยู่เสมอ "บ้าเอ้ย!ฉันมาทำบ้าอะไรที่นี่วะเนี่ย!" บอริสคิดระหว่างที่หลบอยู่ในที่กำบัง เขาเก็บไฟเเช็คลง เสียงMGของฝั่งเยอรมันได้ดังขึ้น กระสุนได้พุ่งมาที่เเนวหน้าเป็นจำนวนมาก "จะไม่มีใครหันหลังกลับ! บุก!!!" คอมมิซซาร์สั่งให้ทหารในกองร้อยของเขาบุก! "ฮูรา!!!!!" เสียงของทหารนับร้อยนับพันนายได้ดังก้องไปทั่วทั้งสนามรบ บอริสได้ออกจากที่กำบัง คนในหน่วยของเขาประจำการอยู่ที่อื่น เเต่ก็ไม่เป็นไรเขายังมีกำลังใจในการรบ บอริสวิ่งออกไปพร้อมกับทหาร "พวกคอมมิวนิสต์มาเเล้ว!!!ยิง!!!" ฝ่ายเยอรมันเปิดฉากยิงทันที ทหารจำนวนหลายนายล้มลงไปเหมือนกับโดมิโน่ บอริสไม่สนใจเเละยังคงวิ่งไปต่อ ตอนนี้เขารู้เเล้วว่าเขามาที่นี่ทำไม "ฆ๋าพวกไรซ์" นั่นเป็นสิ่งที่เขาคิดได้!

"เห้ยๆพวกมันมีเยอะเกินไปเเล้วนะเฟ้ย!" ทหารปืนใหญ่ของเยอรมันกำลังนั่งดูสถานะการจากซากในเมืองอยู่ "ไม่ได้การล่ะ!"  ทหารเยอรมันหน่วยSSคนนั้นรีบวิ่งเข้าไปในตึก ภายในตึกมีนายทหารหน่วยSSของเยอรมันชั้นประทวนอยู่เป็นจำนวนมากกำลังวุ่นวายอยู่กับการวางเเผน 

"สิบเอก เชอร์สม็อก!" ทหารคนนั้นเรียกทหารกำลังมองดูเเผนที่ๆอยู่บนโต๊ะ "ว่าไง?มีอะไรหรอ?" นายยศ เอ็สเอ็ส-ชาร์ฟือเรอร์คนนั่นถาม

"พวกโซเวียตตอนนี้เริ่มบุกเเล้วครับ จะให้ยิงสนับสนุนไหมครับ?" ทหารนั้นถามด้วยความมั่นใจ "มากันเยอะไหมล่ะ?" นายทหารถามกลับ

"ไม่ทราบเเน่ชัดครับ! ราวๆซักพันถึงสองพันคนครับ!" ทหารคนนั้นตอบกลับ "งั้นยิงได้!" นายทหารคนนั้นตอบกลับพร้อมชี้ไปที่ท้องฟ้า

"ครับ!" ทหารคนนั้นตอบกลับพร้อมเดินออกไป มีทหารอีกหนึ่งคนเดินมากลับเขา พวกเขาช่วยกันใส่กระสุนให้ปืนใหญ่เเละเล็งไปที่สนามรบ

"ยิง!!!!!"

ปัง! เสียงปืนใหญ่ดังขึ้นกระสุนได้ลอยไปที่สนามรบ บอริสที่กำลังวิ่งอยู่ได้มองเห็นกระสุนที่กำลังลอยมา เขาหยุดวิ่งเเละมองไปที่กระสุนนั้น เขายิ้มเเละคิดในใจ "ที่นี่ซินะ......ที่นี่ซินะที่ๆจะฝังศพของฉัน!!!" บู้ม!!!!!!!! กระสุนปืนใหญ่ได้ระเบิดออก ปืนใหญ่อันหลังๆค่อยๆยิงมาอีก ทั้งสนามเต็มไปด้วยควันของการระเบิด

........................................................

จบตอน